thumb|Generał Aleksiej Radzijewski podczas operacji brzesko-lubelskiej 2 Armia Pancerna () – związek operacyjny Armii Czerwonej z okresu II wojny światowej.
Historia W styczniu 1943 utworzono 2 Armię Pancerną pod dowództwem gen. por. wojsk pancernych Prokofija Romanienki, na bazie 3 Armii odwodowej Frontu Briańskiego w składzie: 11 KPanc, 16 KPanc i inne oddziały.
W 1944 uczestnicząc w letniej ofensywie Armii Czerwonej uczestniczyła w zdobyciu Lublina oraz w walkach pod Warszawą. Nie wykonała postawionych przed nią zadań zaczepnych, a silne przeciwuderzenie niemieckich wojsk pancernych zmusiło ją do przejścia do obrony. Walczący w jej składzie 3 KPanc został częściowo rozbity i odrzucony z rejonu Radzymina i Wołomina. Natomiast pod Warszawą 2 Armia Pancerna poniosła porażkę, a nie została rozbita jedynie dzięki interwencji dowództwa 1 Frontu Białoruskiego. Dowódca 2 Armii Pancernej wydał w dniu 1 sierpnia 1944 roku o godzinie 4.30 rozkaz dotyczący przejścia do obrony: "2 Armia Pancerna przechodzi do obrony na rubieży: Nowa Wieś – Kobyłka – Ossów – Sulejówek – Stara Miłosna – Zbytki. Gotowość do obrony godz. 12.00. Prawe skrzydło armii osłoni się od wschodu i północnego wschodu przed wycofującymi się na zachód oddziałami brzeskiego zgrupowania nieprzyjaciela.