Studia na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (1947–51) ukończyła z tytułem magistra inżyniera nauk agrotechnicznych.
Działalność naukowa Pracę nauczyciela akademickiego podjęła w 1949 na III roku studiów w Katedrze Ogólnej Uprawy Roli i Roślin Akademii Rolniczej we Wrocławiu i kontynuowała ją do 1980 od zastępcy asystenta do docenta. Stopień doktora nauk rolno-leśnych uzyskała na podstawie dysertacji Wpływ głębokości i sposobu wykonania orki przedzimowej na niektóre właściwości gleby i plony roślin w płodozmianie (1960), a doktora habilitowanego w zakresie uprawy roli i roślin na podstawie pracy Ocena przydatności rolniczej nowej polskiej maszyny uprawowej – pługofrezarki (1971) pod kierunkiem prof. dr hab. Bolesława Świętochowskiego. Po opóźnionym decyzją Komitetu Wojewódzkiego PZPR do 1979 awansie na docenta, przeniosła się w 1980 z renomowanej wrocławskiej uczelni do Zamiejscowego Wydziału Ekonomiki Produkcji i Obrotu Rolnego krakowskiej AR w Rzeszowie.