Pierre de Foix OFM (ur. 1386, zm. 13 grudnia 1464 w Awinionie) – francuski kardynał, franciszkanin.
Życiorys Pochodził z rodziny hrabiów Foix i Carcassonne. Studiował w Tuluzie i wstąpił do zakonu franciszkanów. Jego młodość przypadała na okres wielkiej schizmy zachodniej. Pierre de Foix popierał początkowo antypapieża Benedykta XIII z obediencji „awiniońskiej”, jednak w 1409 przyłączył się do obediencji wybranego na Soborze w Pizie antypapieża Aleksandra V. Obaj pretendenci do papieskiego tronu nadali mu biskupstwo w Lescar (Aleksander V 23 października 1409, a Benedykt XIII 5 lutego 1410), ale cztery lata później Benedykt XIII zagroził mu depozycją. W 1414 Jan XXIII (następca Aleksandra V) mianował go kardynałem prezbiterem Santo Stefano al Monte Celio. Od lutego 1416 Pierre de Foix uczestniczył w obradach kończącego schizmę Soboru w Konstancji i uczestniczył w konklawe, które wybrało Marcina V. Za jego pontyfikatu działał głównie jako legat papieski w Aragonii, gdzie doprowadził do załagodzenia konfliktu króla Alfonsa V z papieżem oraz abdykacji antypapieża Klemensa VIII (1429). Nie uczestniczył w pięciu następnych konklawe w latach 1431, 1447, 1455, 1458 i 1464. Od 1430 aż do śmierci sprawował funkcję papieskiego legata w Awinionie i gubernatora Komturii Wenassyjskiej.