Z tego samego powodu mnich został skierowany do monasteru Przemienienia Pańskiego położonego nad Bajkałem, gdzie miał pełnić obowiązki kapelana 3 brygady konnej Zabajkalskiego pułku kozaków oraz prowadzić pracę misyjną wśród ludności Buriacji. 30 grudnia 1859 przyjął święcenia kapłańskie. 30 czerwca 1865 otrzymał tytuł naukowy kandydata nauk teologicznych.
Między rokiem 1862 i 1867, prowadząc pracę misyjną w grupie złożonej z dwóch mnichów i posłusznika ochrzcił ponad 500 osób. W sierpniu 1873 wyznaczony na naczelnika rosyjskiej misji prawosławnej z siedzibą w Irkucku i przełożonego Pustelni Niłowskiej. Od 1874 archimandryta. W okresie kierowania przez niego misją rosyjscy duchowni prawosławni ochrzcili ponad 11 tys. osób.
W 1878 miała miejsce jego chirotonia na biskupa selengińskiego, wikariusza eparchii irkuckiej. Godność tę łączył ze stanowiskiem naczelnika Misji Zabajkalskiej, w której kontynuował swoją dotychczasową działalność, głównie wśród żyjących na Zabajkalu wyznawców buddyzmu. Do 1889, gdy został biskupem jakuckim, ochrzcił ok. 4000 osób.