Na krótko przed swoją śmiercią w 1703 biskup Mitrofan złożył śluby zakonne wielkiej schimy, otrzymując nowe imię zakonne Makary. Został pochowany we wzniesionym przez siebie soborze. Jego nieformalny kult pojawił się natychmiast po śmierci. Po 1820 pojawiły się pierwsze informacje o cudach, jakie miały dokonać się za sprawą modlitwy do Mitrofana. Biskup został ostatecznie kanonizowany 7 sierpnia 1832.
Relikwie Jego relikwie zostały otwarte w 1919 w czasie akcji otwarcia relikwii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego zorganizowanej przez bolszewików w celu skompromitowania prawosławnego kultu relikwii. Następnie stanowiły część ekspozycji muzeum religii i ateizmu zorganizowanego w cerkwi Opieki Matki Bożej w Woroneżu. W 1964 władze radzieckie zwróciły relikwie biskupowi woroneskiemu i lipieckiemu Włodzimierzowi, początkowo utrzymując ten fakt w tajemnicy i nie zezwalając na publiczny kult; do 1964 relikwie znajdowały się w domowej cerkwi biskupów woroneskich. W 1989 wystawiono je w soborze Opieki Matki Bożej w WoroneżuPokrowskij sobor, a od 2003 wystawione są w odbudowanym soborze Zwiastowania w WoroneżuИСТОРИЯ ХРАМА.
Przypisy
Bibliografia Святитель Митрофан Воронежский, чудотворец
Kategoria:Urodzeni w 1623 Kategoria:Zmarli w 1703 Kategoria:Biskupi woronescy Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Wielcy schimnicy