W latach 1909–1911 wyższa szkoła dla dziewcząt uległa reorganizacji na: liceum miejskie, czteroletnie seminarium nauczycielskie oraz dwuletnią szkołę dla wychowawczyń żłobków i przedszkoli (niem. Frauenschule). W szkołach tych uczyły się głównie dziewczęta pochodzenia niemieckiego.
Od 1920 r. w budynku mieściła się Żeńska Szkoła Wydziałowa, której w 1928 r. nadano imię Marii Konopnickiej. Był to typ szkoły pośredniej między powszechną a średnią, o kierunku ogólnokształcącym z elementami kształcenia zawodowegoodpowiednik pruskiej szkoły obywatelskiej kształcącej dzieci z rodzin drobnomieszczańskich, które przygotowywały się do przyszłego objęcia niższych funkcji urzędniczych oraz do wykonywania zawodów rzemieślniczych i kupieckich. Nauka w szkole była płatna i trwała 6 lat. Na początku swojej działalności liczyła 194 uczennic, a w 1925 r. – 719. Większość uczniów pochodziła z Bydgoszczy i okolic, a udział dzieci pochodzenia robotniczego w 1930 r. sięgał ok. 15%. Duży nacisk kładziono na prace ręczne, czemu sprzyjały dobrze wyposażone pracownie przedmiotowe. Kres istnieniu szkoły położyła ustawa o ustroju szkolnictwa z 1932 r. likwidująca szkolnictwo wydziałowe. W 1935 r. placówkę połączono ze szkołą męską i przeniesiono do budynku przy ul. Chwytowo 16Historia Bydgoszczy. Tom II. Część pierwsza 1920-1939: red.