Alaksandr Iwanawicz Walkowicz (; ur. 3 maja 1892 w Mińsku (?), zm. 4 listopada 1937 tamże) – białoruski działacz społeczno-polityczny, minister finansów Białoruskiej Republiki Ludowej (BRL), skazany na śmierć przez rozstrzelanie przez władze radzieckie.
Życiorys Urodził się roku, prawdopodobnie w Mińsku, w Imperium Rosyjskim. W latach 1914–1915 pracował w Wilnie w oddziale Państwowego Banku Ziemskiego. W czasie I wojny światowej ewakuowany był do Tambowa. We wrześniu 1915 roku wstąpił do armii Imperium Rosyjskiego. W 1916 roku ukończył szkołę chorążych w Gori. Był członkiem Białoruskiej Partii Socjalistów-Rewolucjonistów. Od 1918 roku mieszkał w Mińsku. Pełnił funkcję przedstawiciela Białoruskiej Republiki Ludowej (BRL) przy rządzie Demokratycznej Republiki Gruzji, a następnie wchodził w skład emigracyjnego rządu BRL jako minister finansów. Po zajęciu Białorusi przez II Rzeczpospolitą (1919–1920) został aresztowany, po czym uciekł za granicę. W grudniu 1925 roku wrócił do rządzonego przez Sowietów Mińska. Do marca 1930 roku pracował jako inspektor w Ludowym Komisariacie Finansów, po czym został wyrzucony z pracy w wyniku czystki przeprowadzonej wśród urzędników tej instytucji.