thumb|240px|Wyspa Iturup na Kurylach Południowych – początek epopei radzieckiej barki T-36 Dryf barki T-36 – wydarzenie z historii XX w., mające miejsce w 1960 roku na Oceanie Spokojnym.
Przebieg zdarzeń thumb|240px|Ilustracja graficzna wydarzenia – kolorem czerwonym oznaczony jest dryf radzieckiej barki, niebieski to rejs amerykańskiego lotniskowca thumb|240px|Schemat barki T-36 thumb|240px|Amerykańscy wybawcy – lotniskowiec USS "Kearsarge" i jego pokładowe śmigłowce thumb|240px|USS "Kearsarge" podchodzi do radzieckiej barki (zdjęcie wykonane z pokładu amerykańskiego lotniskowca)
thumb|240px|Marzec 1960. Bohaterowie dryfu barki po powrocie do ZSRR podczas spaceru po Moskwie w towarzystwie gen. Golikowa 16 stycznia 1960 roku w zatoce wyspy Iturup na Kurylach, miał miejsce wyjątkowo silny sztorm. Prędkość wiatru dochodziła do 60 m/s, a fale sięgały ok. 15 metrów. Po 11 godzinach tajfunu, w nocy 16/17 stycznia, radziecka, wojskowa barka samobieżna T-36 zerwała się z cumy i pomimo prób osadzenia jej na brzegu przez załogę, została wyniesiona na otwarty ocean. 100-tonowa jednostka utraciła zdolność manewrowania, ponieważ podczas walki z żywiołem zużyte zostało całe paliwo. Na jej pokładzie znajdowało się czterech żołnierzy wojsk inżynieryjnych Armii Radzieckiej: mł. sierż. Ashat Ziganszyn (l.