Byli prawdziwymi bohaterami narodowymi aż do 12 kwietnia 1961 roku, kiedy w kosmos wystrzelono Jurija Gagarina.
Początkowo radzieckie kierownictwo nosiło się z zamiarem ocalałym członkom załogi barki nadać tytuły Bohatera Związku Radzieckiego, jednak zrezygnowano z tego pomysłu po uwadze jednego z członków KC, że wtedy tytuły takie należałoby przyznać również Amerykanom-członkom ekspedycji ratunkowej.
Następstwa Losy członków załogi W styczniu 2010 roku, kiedy z okazji kolejnej, okrągłej rocznicy wydarzenia przypomniały je media rosyjskie, żyło jeszcze dwóch członków feralnego rejsu – dowódca barki Ziganszyn i Kriuczkowski (Fiedotow zmarł w 2000, Popławski w 2001). Mł. sierż. Aschat Ziganszyn był emerytem mieszkającym w Strzelnie koło St. Petersburga, a Kriuczkowski mieszkał w Kijowie. Po zakończeniu służby zasadniczej wszyscy uczestnicy rejsu skorzystali z lukratywnej propozycji wstąpienia bez egzaminów do wojskowej szkoły morskiej w Łomonosowie, po ukończeniu której zyskali atrakcyjny zawód. Ziganszyn zmarł w czerwcu 2017 roku w wieku 80 lat. Obecnie w rodzinnej wsi dowódcy załogi – Szentala w obwodzie samarskim – jedna z ulic nosi jego imię.