Stępkę pod krążownik (numer stoczniowy 560) położono w stoczni Howaldtswerke w Kilonii w 1911 roku. Zgodnie z niemieckim zwyczajem na czas budowy otrzymał tymczasową nazwę „Ersatz Geier”, jako planowany następca planowanego do wycofania starego krążownika . Wodowanie, w obecności burmistrza miasta Rostock, nastąpiło 12 listopada 1912 rokuZa Grönerem i Jungiem, Conway's All the World's Fighting Ships i Trubicyn podają datę 11 grudnia, a nie 12 listopada., zaś wejście do służby w Kaiserliche Marine 5 lutego 1914 roku.
Opis konstrukcji „Rostock” miał długość całkowitą 142,2 m (139 m na konstrukcyjnej linii wodnej), szerokość maksymalną 13,7 m oraz zanurzenie 5,38 m na dziobie i 6,2 m na rufie (średnio 5,5 m). Wyporność konstrukcyjna wynosiła według projektu 4900 ton, pełna 6191 ton metrycznych. Kadłub był podzielony na 15 przedziałów wodoszczelnych i miał podwójne dno na 45% długości.