obowiązki dyrektora przejął Józef Mencel – nauczyciel tegoż zakładu, który pełnił je do września 1939 roku.
Po roku 1921 do placówki przyjęto dzieci z północnych i zachodnich rejonów kraju. Liczba wychowanków w zakładzie wynosiła: w roku szkolnym 1920/21 – 59 (w tym 30 chłopców i 29 dziewcząt), w roku szkolnym 1929/30 – 123 (w tym 77 chłopców i 46 dziewcząt), w roku szkolnym 1938/39 – 65 (w tym 52 chłopców i 13 dziewcząt).
Dzieci w placówce uczono w programie siedmioletniej szkoły powszechnej. Oprócz nauki ogólnej uczono wychowanków zawodu m.in. szczotkarstwa, koszykarstwa, dziewiarstwa ręcznego, strojenia fortepianów, a najzdolniejszych kształcono na muzyków, głównie organistów. Zakład prowadził również sklep artykułów własnego wyrobu.
W 1930 r. w ośrodku utworzono pierwszy w Polsce oddział dla dzieci słabowidzących.
Okres okupacji Po zajęciu Bydgoszczy przez hitlerowskie wojska okupacyjne Zakład dla Ociemniałych został zamknięty. 26 października 1939 r. umieszczono w budynku szkołę dla głuchoniemych. Rozszerzające się działania wojenne na froncie wschodnim zmusiły jednak władze III Rzeszy do likwidacji i tej szkoły. Od 1943 r.