Na środku stołu komunijnego, zazwyczaj na specjalnym stojaku ustawiona jest Biblia (tzw. stołowa) w języku narodowym, otwarta i zwrócona w stronę zboru, nie zaś w stronę przewodniczącego lub przewodniczących nabożeństwu (pastora, czy starszych) odprawiających liturgię sakramentu zza stołu komunijnego. Dawniej, gdy w wielu kościołach reformowanych i baptystycznych zwykle nie wieszano krzyży na frontowej ścianie prezbiterium – gdyż ambona wyznaczająca centrum kościoła ustawiana była bliżej środka, a nawy z obwodu schodziły się w jej kierunku – krzyż ustawiano wówczas na stole komunijnym, zwykle za Biblią. Dzisiaj, z uwagi na najczęstsze położenie ambony i prezbiterium z przodu, a co za tym idzie – obecność krzyża ściennego, część kościołów zrezygnowała z dodatkowego ustawiania krzyża na stole komunijnym.
Użycie liturgiczne thumb|180px|Stół komunijny pod wiszącą amboną w kościele ewangelicko-reformowanym w Horlacei, Rumunia thumb|150px|Stół komunijny pod amboną w ewangelicko-unijnym kościele w Nümbrechtcie, Niemcy
Początkowo Jan Kalwin postulował odprawianie liturgii wstępnej nabożeństwa obejmującej odczyt votum Adiutorium nostrum (Ps 124,8), spowiedź powszechną, zwiastowanie odpuszczenia grzechów i zborowe śpiewanie dekalogu, zza stołu komunijnego.