Heterozeotrop – układ ciecz-para, w którym nie występuje punkt azeotropowy, a występuje obszar ograniczonej mieszalności cieczy, połączony z obszarem współistnienia cieczy i pary. Na wykresach fazowych odniesionych do układów dwuskładnikowych i stałego ciśnienia znajduje się odcinek izotermy, na którym mieszczą się punkty określające skład pary i obu współistniejących z nią cieczy. Para zawiera więcej składnika o większej lotności niż obie ciecze. Skład pary i temperatura heterozeotropu nie zależą od udziałów obu faz ciekłych układzie, co jest konsekwencją reguły faz Gibbsa.
Podstawy fizykochemiczne Heterozeotropy powstają w układach ciecz–para, w których dodatnie odstępstwa od prawa Raoulta są mniejsze niż w przypadku heteroazeotropów. W przypadku układów dwuskładnikowych A + B nad żadnym z roztworów (niezależnie od składu) prężność par nie jest większa od prężności pary lotniejszego składnika. Nie obserwuje się maksimum prężności pary i minimum temperatury wrzenia (warunek tworzenia azeotropu dodatniego), nie są jednak spełnione warunki całkowitej mieszalności w fazie ciekłej.