Istotne są również w elementach izolacyjnych pracujących przy dużych częstotliwościach i dużym natężeniu pola elektrycznego.
Zastosowania techniczne: ogrzewanie, kuchenki mikrofalowe, diatermia w medycynie, urządzenia przemysłowe.
Formalny opis strat dielektrycznych Bez względu na mechanizm rozpraszania energii gęstość mocy (moc na jednostkę objętości) traconej w dielektryku można zawsze opisać przez:
gdzie: – gęstość prądu elektrycznego, – natężenie pola elektrycznego.
W przypadku idealnego dielektryka nie ma przepływu prądu elektrycznego, zachodzą jedynie zmiany natężenia pola elektrycznego, którym możemy przypisać prąd przesunięcia Maxwella:
gdzie: – przenikalność dielektryczna próżni, – zespolona przenikalność dielektryczna ośrodka, – zespolona podatność dielektryczna ośrodka.
Po przyłożeniu do dielektryka sinusoidalnego pola elektrycznego określonego przez
otrzymujemy gęstość prądu przesunięcia Maxwella:
Po wydzieleniu części rzeczywistej i urojonej
Część urojona jest przesunięta w fazie względem wymuszającego pola elektrycznego i nie powoduje strat energii. Część rzeczywista powoduje wydzielenie się energii pola elektrycznego o gęstości mocy: