łącznie na okręcie znajdowało się 18 torped. Używane wówczas torpedy Whitehead Mk. II miały zasięg wynoszący ok. 600 jardów (ok. 550 m) i prędkość maksymalną 18 węzłów – niewiele więcej niż maksymalna prędkość „Polyphemusa”. Ładunek wybuchowy torped stanowiło 26 funtów (12 kg) bawełny strzelniczej.
Uzbrojenie obronne stanowiło sześć kartaczownic Nordenfelta kalibru 1 cala (25,4 mm), przeznaczonych do obrony przede wszystkim przed torpedowcami. W późniejszym czasie zostały one zastąpione przez 6-funtową armatę morską Hotchkiss (57 mm).
Inne okręty typu Polyphemus Oprócz „Polyphemusa” planowano budowę przynajmniej dwóch innych okrętów tego typu. Pierwszy z nich został zamówiony 30 grudnia 1881, ale 10 listopada 1882 zamówienie zostało anulowane, nie rozpoczęto żadnych prac nad okrętem ani go nie nazwano.
Drugie zamówienie zostało złożone w stoczni Chatham 6 marca 1885. Ten okręt miał się nazywać HMS „Adventure”, ale i to zamówienie anulowano 12 sierpnia 1885, przed rozpoczęciem budowy okrętu.