Oprócz „Ballady” ze zdjęć z The Bowery stworzyła dwie serie „I’ll be your mirror” (z piosenki The Velvet Underground z debiutanckiej płyty The Velvet Underground and Nico) oraz „All By Myself”.
Prace Goldin najczęściej prezentowane są w postaci pokazu slajdów, często pokazywane na festiwalach filmowych. Najbardziej znany pokaz trwał 45 minut, pokazano 600 zdjęć. Głównymi tematami jej wczesnych prac są: miłość, życie codzienne, seksualność, płeć. Często dokumentowała również kobiety patrzące w lustra, dziewczyny w łazienkach, drag queens, stosunki seksualne, ludzkie obsesje i uzależnienia. Zdjęcia często przedstawiają życia prywatne bliskich jej osób, które przez pokazy stają się jakby publicznymiNan Goldin at Pa. Academy of Fine Arts ..
W 1991–1994 przebywała na stypendium DAAD w Berlinie, odtąd datują się jej związki z Europą. Prace po 1995 roku obejmują szeroki zakres tematyki: wspólny projekt książki z japońskim fotografem Nobuyoshi Araki, panoramy Nowego Jorku, krajobrazy(zwłaszcza osób w wodzie), jej kochanka, Siobahn, dzieci, rodzicielstwo i życie rodzinne.
Goldin mieszka w Nowym Jorku oraz Paryżu, jednym z powodów jest to, że Centrum Pompidou stworzyło jej retrospektywną wystawę w 2002 roku.