W traktacie tym kardynał wprawdzie odebrał hugenotom przywileje polityczne i należące do nich twierdze, ale jednocześnie potwierdził w pełnej rozciągłości tolerancję religijną wprowadzoną edyktem nantejskim. Pokój z hugenotami, jak i sojusz Francji z krajami protestanckimi w toczącej się wojnie trzydziestoletniej, był nie do przyjęcia dla stronnictwa ultrakatolickiego. Przeciwko kardynałowi wystąpili oprócz matki króla, jej młodszy syn – Gaston Orleański, będący wówczas następcą tronu, jak i królewska żona – Anna Austriaczka, która swe małżeństwo z Ludwikiem XIII zawdzięczała prohiszpańskiej polityce Marii.

Przebieg thumb|180px|Matka Ludwika XIII, Maria Medycejska na portrecie Rubensa. Sygnałem do wystąpienia przeciw kardynałowi było pogorszenie zdrowia króla jesienią 1630 roku. Ponieważ jego małżeństwo z Anną pozostawało bezdzietne, następcą pozostawał jego jedyny brat – Gaston. Maria Medycejska chciała odzyskać wpływ na rządy z czasów jej regencjiMaria Medycejska sprawowała rządy we Francji jako regentka królestwa oficjalnie od 1610 do 1614, w praktyce zaś do 1617 roku. poprzez usunięcie kardynała i zapewnienie Gastonowi tronu. Gdy jednak król poczuł się lepiej i odzyskanie przez nią władzy wydawało się znów odległe, królowa postanowiła doprowadzić do otwartej konfrontacji ze swoim dawnym protegowanym.