Grigorij Wasiljewicz Jaropud, ros. Григорий Васильевич Яропуд (ur. 24 lipca 1907 r. we wsi Bochoniki w guberni winnickiej, zm. po 1948 r.) – radziecki inżynier wojskowy, propagandysta Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, a następnie szef oddziału inżynieryjnego sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji i dowódca Wojsk Pomocniczych Sił Zbrojnych KONR podczas II wojny światowej.
W 1921 r. ukończył szkołę w Winnicy, w 1925 r. technikum budowlane, w 1931 r. instytut budowlany, zaś w 1934 r. instytut hydrotechniczny w Kijowie. 21 lipca 1938 r. zmobilizowano go do Armii Czerwonej. Został głównym inżynierem odcinka wojskowego nr 711. 31 lipca 1939 r. awansował do stopnia wojeninżyniera 3 rangi. Od 4 listopada 1940 r. służył w Głównym Urzędzie Wojskowym Sownarkomu. W 1941 r. został wojeninżynierem 2 rangi. Nie jest znane jego miejsce służby wojskowej po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r. Latem 1942 r. dostał się do niewoli. Przebywał w oflagu w Hammelburgu. Jesienią 1942 r. wstąpił do kolaboracyjnej efemerycznej Rosyjskiej Robotniczej Partii Ludowej. Został wysłany na kurs propagandowy w Wulheide, po ukończeniu którego w kwietniu 1943 r. trafił do szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie pod Berlinem. Następnie prowadził działalność propagandową w jednym z obozów jenieckich. Na pocz. 1944 r.