Pelayo – hiszpański pancernik pozostający w służbie w latach 1888−1923, przez długi okres najsilniejszy i jedyny tej klasy okręt Armada Española.
Projektowanie i budowa thumb|„Pelayo” po wejściu do służby W 1884 roku rząd hiszpański zdecydował się zamówić w jednej ze stoczni zagranicznych nowoczesny według ówczesnych standardów pancernik, mający stać się pierwszym z serii dużych okrętów, budowanych w celu radykalnego unowocześnienia marynarki wojennej. Krajowi konstruktorzy nie byli wówczas w stanie zaprojektować jednostki na tyle nowoczesnej, że stanowiłaby istotne wzmocnienie floty w czasach znacznego postępu technicznego. Wybór ministra marynarki padł na francuską stocznię w La Seyne-sur-Mer.
Kontrakt na budowę zawarto 26 listopada 1884 roku, zaś stępkę położono w kwietniu roku następnego. Autorem projektu pancernika był inżynier Antoine-Jean Amable Lagane, który wykorzystał plany francuskiego typu Marceau, dostosowując je do hiszpańskich wymagań, między innymi zmniejszając nieco wymiary, aby umożliwić jednostce swobodne przejście przez Kanał Sueski. Uroczyste wodowanie okrętu odbyło się 5 lutego 1887 roku, zaś formalne przekazanie marynarce hiszpańskiej 9 września 1888 roku.