ORP S-5 (oznaczenie brytyjskie MTB 424) − polski ścigacz torpedowo-artyleryjski z okresu II wojny światowej, jeden z sześciu bliźniaczych okrętów zbudowanych w stoczni J. Samuel White w Cowes i przejętych przez Polską Marynarkę Wojenną w drugiej połowie 1944 roku.
Historia W 1943 roku stocznia J. Samuel White w Cowes wyprodukowała serię sześciu silnie uzbrojonych ścigaczy torpedowo-artyleryjskich, których konstrukcja oparta była na zmodyfikowanym projekcie Vosper 1943. Wszystkie zostały przekazane w dzierżawę Polskiej Marynarce Wojennej i oznaczone polskimi numerami S-5 do S-10 (równolegle używano brytyjskich oznaczeń MTB 424 do 429). Pierwszy z nich, S-5, został oficjalnie przejęty przez polską załogę 3 maja 1944.
W połowie 1944 roku działania w wojnie przybrzeżnej, toczonej na kanale La Manche, powoli wygasały. Wraz z wycofywaniem się Niemców z portów francuskiego wybrzeża malała liczba potencjalnych celów, zmniejszała się również aktywność Schnellbootów. S-5 po zakończeniu szkolenia załogi został przydzielony do 8. Flotylli MTB w Dover, pierwszy patrol bojowy odbył 30 lipca 1944 roku. 17 sierpnia uczestniczył w krótkiej potyczce z niemieckimi ścigaczami, 29 sierpnia wraz z S-6 został ostrzelany przez artylerię nadbrzeżną. 13 września podczas patrolu uszkodził jeden wał napędowy i śrubę.