RAF Bomber Command (RAF BC) – dowództwo, któremu podlegały dywizjony bombowe RAF w latach 1936-1968. W czasie II wojny światowej, samoloty RAF BC dokonały poważnych zniszczeń infrastruktury przemysłowej III Rzeszy, jak również wielu niemieckich miast, a w latach sześćdziesiątych XX wieku osiągnęło szczyt swych powojennych możliwości z samolotami serii "V" wyposażonymi w broń nuklearną i pomocniczymi lekkimi bombowcami Canberra.
W okresie międzywojennym powszechnie uważano, że samoloty bombowe zawsze dotrą do celu, brak było bowiem systemów wczesnego ostrzegania, które pozwoliłyby obrońcom poderwać – z odpowiednim wyprzedzeniem – własne samoloty myśliwskie celem zapobieżenia nalotowi. Dopiero wynalezienie radaru w końcu lat trzydziestych XX wieku zmieniło sytuację. Od tego też momentu rozpoczęła się rywalizacja o zbudowanie doskonalszego od przeciwnika systemu wczesnego ostrzegania, a następnie wykrywania i dokładnego oznaczania celu ataków. Wyścig ten trwał niemal do końca wojny i zakończył się zdecydowanym zwycięstwem aliantów.