7 października 1939 roku opublikowany został tzw. „Dekret o umocnieniu niemieckości”, który stanowił podstawę prawną do sprowadzenia do III Rzeszy ludności niemieckiego pochodzenia mieszkającej zagranicą. Zapoczątkował on wielką akcję wysiedleńczo-kolonizacyjną, w wyniku której rozpoczęto wysiedlanie obywateli polskich oraz zasiedlanie na ich miejsce volksdeutschów z zagranicy. Punkt pierwszy dekretu stawiał sobie za cel „sprowadzenie do Rzeszy tych Reichs- i Volksdeutschów mieszkających zagranicą, których przewidziano do ostatecznego powrotu do kraju”. W drugim, w zakamuflowanej formie zapowiedziano wysiedlenia jako „zlikwidowanie szkodliwego wpływu takich narodowo obcych grup, które stanowią niebezpieczeństwo dla Rzeszy i niemieckiej wspólnoty”.

System organizacyjny przesiedleń thumb|left|Transport przesiedleńców niemieckich do okupowanej Wielkopolski – maj 1940 thumb|Niemieccy przesiedleńcy z ziemi chełmskiej witani w wielkopolskich Pniewach portretami z Hitlerem thumb|Łódź, marzec 1944 – Arthur Greiser przemawia podczas uroczystości na cześć milionowego Niemca przesiedlonego do Kraju Warty ze wschodniej Europy