System ten jednak prowadził do rozdrabniania majątków, co stanowiło jago największą wadę w tamtym czasie.
System rezerwy spadkowej na ziemiach polskich Wraz z upadkiem polskiej państwowości, na ziemiach polskich zaczęły obowiązywać regulacje państw zaborczych. Jednak w roku 1807 na mocy traktatu z Tylży, utworzono z części ziem zaboru pruskiego Księstwo Warszawskie, które pozostawało w zależności od Francji. Księstwu została nadana konstytucja, która w artykule 69 stanowiła: „Kodeks Napoleona będzie prawem cywilnym Księstwa Warszawskiego.” Oznaczało to, że na ziemiach Księstwa w odniesieniu do prawa spadkowego obowiązywały zasady tego kodeksu. De facto było to przyjęcie systemu rezerwy spadkowej.
Taki system obowiązywał również w Królestwie Polskim powstałym na mocy porozumień między Imperium Rosyjskim a Królestwem Prus i Cesarstwem Austrii podczas Kongresu wiedeńskiego. Królestwo obejmowało swoim zasięgiem większość ziem rozwiązanego Księstwa Warszawskiego.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w roku 1918, aż do rozpoczęcia II wojny światowej, nie udało się ujednolicić rozwiązań prawnych w zakresie prawa spadkowego. Oznaczało to, że w różnych częściach Polski obowiązywały różne regulacje.