W 1962, dzięki stypendium ministra zdrowia, przeszedł do III Kliniki Chirurgicznej AM w Łodzi, gdzie 26 czerwca 1965 obronił pracę doktorską, a 29 kwietnia 1966 uzyskał II stopień specjalizacji z chirurgii.
Stopień doktora habilitowanego nauk medycznych uzyskał na macierzystej uczelni 12 czerwca 1973. W 1978 został mianowany kierownikiem Kliniki Chirurgii Onkologicznej AM w Łodzi. Nominację na profesora nadzwyczajnego otrzymał 16 listopada 1984. W latach 1981–1987 był dwukrotnie wybierany na dziekana Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Łodzi. W 1985 został profesorem zwyczajnym. W latach 1990–1996 również przez dwie kadencje pełnił funkcję rektora AM w Łodzi. Od 1988 do 1990 pracował w Libii, pełniąc funkcję dyrektora polskiego zespołu medycznego w tamtejszych szpitalach. Po powrocie do kraju powrócił do pracy na uczelni na stanowisku profesorskim. W latach 1993–1995 był członkiem Rady ds. Ochrony Zdrowia działającej przy prezydencie RP. Od 1996 kierował również Katedrą Onkologii AM w Łodzi. Na emeryturę przeszedł w 2002, pozostał jednocześnie czynny zawodowo.