Feliks Bolt (ur. 7 stycznia 1864 w Barłożnie, zm. 7 kwietnia 1940 w Stutthofie) – polski duchowny katolicki, działacz i polityk polskiego ruchu narodowego w zaborze pruskim, a następnie w II Rzeczypospolitej, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz senator I i III kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego i Stronnictwa Narodowego.
Życiorys Był synem Józefa i Joanny z Gajkowskich. Uczył się w Collegium Marianum w Pelplinie i gimnazjum w Chełmnie, skąd został wydalony za działalność w tajnej organizacji filomackiej i oddany pod nadzór policji. Egzamin dojrzałości zdał w 1887 jako ekstern w gimnazjum w Chojnicach. Studiował teologię w Münster, Monachium i Pelplinie, gdzie w 1891 otrzymał święcenia kapłańskie. Od 1900 był związany z parafią w Srebrnikach (w 1929 został jej proboszczem). Dzięki jego staraniom został gruntownie odrestaurowany tamtejszy gotycki kościół.