Czystka tożsamości to termin używany do opisu strategii, stosowanej przez Serbów wobec ludności albańskiej Kosowa w czasie wojny w 1999. W jej ramach siły bezpieczeństwa konfiskowały wszystkie dokumenty tożsamości uciekającej z prowincji ludności. Celem strategii było zablokowanie powrotu do prowincji ludności, która z niej wcześniej uciekła. Brak dokumentów tożsamości powodował, że powracających można było oskarżyć o to, że nie są rdzennymi mieszkańcami Kosowa, a Albańczykami z sąsiadujących państw – Albanii i Macedonii. Było to możliwe, gdyż wszystkich Albańczyków w regionie łączy wspólny język albański, Serbów zaś język serbsko-chorwacki. W ten sposób wiele osób można było pozbawić obywatelstwa istniejącej wówczas Republiki Jugosławii.
Ponadto, w Kosowie stosowano również taktykę niszczenia dokumentów archiwalnych, zawierających informacje o datach i miejscach narodzin i śmierci obywateli prowincji, którymi zarządzały informacje państwowe.