Po zakończeniu wojny wrócił do Lublina i założył rodzinę. Początkowo pracował w przedsiębiorstwach handlowych, jednak z czasem założył własny sklep z częściami samochodowymi i motoryzacyjnymi. Był także posiadaczem pierwszego w Lublinie prywatnego Fiata 125p. Działał w Kongregacji Wyznania Mojżeszowego w Lublinie i lubelskim oddziale Towarzystwa Społeczno Kulturalnego Żydów w Polsce. Był jednym z inicjatorów wzniesienia w 1963 pomnika Ofiar Getta Lubelskiego. W 1968 po antysemickiej nagonce, będącej następstwem wydarzeń marcowych pozbawiono go sklepu, poddano inwigilacji, prześladowano kontrolami finansowymi, uniemożliwiono wykonywanie jakiejkolwiek pracy i ostatecznie zmuszono do emigracji. Przez Włochy wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Osiedlił się w Nowym Jorku, gdzie przez wiele lat prowadził supermarket.
Zmarł w Nowym Jorku. Został pochowany 12 grudnia na cmentarzu żydowskim Beth David w Elmont. W tym samym dniu uroczystości upamiętniające Mariana Wajsbrota odbyły się także w Jeszywas Chachmej Lublin, którym przewodniczył Roman Litman.