Stanisław Indyk (ur. 22 lipca 1902 w Cyrance, w XXI w. osiedlu w granicach Mielca, zm. 23 marca 1982 w Tarnowie) – polski duchowny katolicki, w latach 1938–1969 proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Tarnowie Mościcach, podczas okupacji hitlerowskiej organizator tajnego nauczania i działacz charytatywny.
Życiorys Stanisław Indyk ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Tarnowie, otrzymując święcenia kapłańskie w 1925 roku z rąk bpa Leona WałęgiAndrzej Niedojadło (red. nacz.), Encyklopedia Tarnowa, Tarnowskie Towarzystwo Kulturalne, Tarnów 2010, , str. 169. Pracował jako wikariusz w parafiach Chełm i Nawojowa oraz jako nauczyciel religii w Tarnowie. Od 1933 roku był prefektem i ojcem duchownym oraz wykładowcą liturgiki w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie. 20 października 1938 roku został mianowany proboszczem tworzącej się parafii w Mościcach. Zamieszkał początkowo w dawnym folwarku w Świerczkowie, a od 1939 na pierwszym piętrze bloku przy alei Jesionowej w Mościcach.