Aleksandra Karnicka (ur. 26 czerwca 1882 w Petersburgu, zm. 20 marca 1965 w Krakowie) – polska działaczka ruchu ludowego, senator I kadencji II RP, posłanka na Sejm Litwy Środkowej oraz na Sejm II kadencji w II RP.
Życiorys Córka Aleksandra Barańskiego i Marii z domu Chawłowskiej. Ukończyła studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu w Petersburgu, słuchała także wykładów na uniwersytetach w Paryżu i Londynie.
Po studiach pracowała w laboratorium gleboznawczym w Pąkowie, gdzie poznała swojego przyszłego męża Michała Karnickiego. W 1905 wspólnie wyjechali do Afryki, gdzie mąż zmarł. Aleksandra wróciła do kraju i wraz z dziećmi zamieszkała w majątku Karnickich w Cypliszkach (pow. Święciany). W czasie I wojny światowej działała w Towarzystwie Pomocy Ofiarom Wojny, organizowała także Rady Włościańskie. W 1919 przeniosła się do Wilna, gdzie została wybrana posłanką do Sejmu Wileńskiego. Była wówczas jedyną posłanką w tym gremium.