W swoim testamencie Heinrich Dietz pozostawił do dyspozycji magistratu kapitał w wysokości 400 tys. marek. Jego wolą było wykorzystanie tych pieniędzy na budowę miejskiego sierocińca. Gmach ten oddano do użytku w 1907. Decyzją magistratu z 27 listopada 1908 r. sierocińcowi nadano imię Heinricha Dietza (niem. Heinrich-Dietzchen-Waisenhaus).
Kolejnym uhonorowaniem zmarłego było nadanie jednej z ulic miasta jego imienia. W 1906 r. planowano nadać nazwę Heinricha Dietza ulicy łączącej Nowy Rynek z Wełnianym Rynkiem (dziś ul. Melchiora Wierzbickiego), lecz na wniosek jego żony, nadano jego imię ulicy przy której wzniesiono budynek sierocińca. Ulica ta nazwę swą w brzmieniu polskim utrzymała także w okresie międzywojennego dwudziestolecia. Zmieniono ją dopiero w 1945 r. na ul. Romualda Traugutta.
Żonaty był z Marią z d. Beleites. Miał kilkoro dzieci.
Zobacz też Budynek Bydgoskiego Zespołu Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych Traugutta 5 w Bydgoszczy
Bibliografia Błażejewski Stanisław, Kutta Janusz, Romaniuk Marek: Bydgoski Słownik Biograficzny. Tom II. Bydgoszcz 1995. , str. 52-53
Kategoria:Niemcy związani z Bydgoszczą Kategoria:Radni Bydgoszczy Kategoria:Urodzeni w 1840 Kategoria:Zmarli w 1901 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bydgoszczy