Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych (łac. Ordo Fratrum Minorum Conventualium, skrót: OFMConv) – katolicki zakon żebraczy należący do rodziny franciszkańskiej, założony przez Franciszka z Asyżu na początku XIII wieku. Zakon stanowi jedną z trzech głównych gałęzi Pierwszego Zakonu Franciszkańskiego, obok Zakonu Braci Mniejszych (Obserwantów) oraz Zakon Braci Mniejszych Kapucynów.
Konwentualni realizują charyzmat franciszkański poprzez życie braterskie we wspólnotach zakonnych, działalność duszpasterską, kaznodziejstwo, pracę naukową oraz działalność misyjną.
Zakon ten dzieli pochodzenie od św. Franciszka i Regułę z dwoma innymi: Zakonem Braci Mniejszych, zwanych w Polsce potocznie: franciszkanami, franciszkanami brązowymi, bernardynami, reformatami oraz Zakonem Braci Mniejszych Kapucynów, zwanych krótko kapucynami. Prócz nich istnieją mniejsze instytuty zakonne opierające się o Regułę św. Franciszka. Do nich wszystkich odnosi się nazwa: I Zakon franciszkański.
Zakon posiada wiele potocznych nazw. W Polsce do nazwy franciszkanie dodaje się czasem przymiotnik: konwentualni, albo czarni. W krajach angielskojęzycznych funkcjonuje nazwa greyfriars (szarzy bracia), w Niemczech: die Minoriten (minoryci).
Strój zakonny Strój zakonny to czarny lub szary habit, przepasany białym sznurem (łac.