thumb|left|Pierwszym kaczodziobym znalezionym w Europie był prymitywny telmatozaur Pierwszym opisanym Hadrosauridae z terenów Europy był telmatozaur, przedstawiony przez Nopscę na podstawie znalezisk odkrytych na obszarze obecnej Rumunii, uznany później za najbardziej pierwotnego z kaczodziobych. W swojej analizie Pereda-Suberbiola i współpracownicy zauważyli, że ponad połowa znalezisk europejskich hadrozauroidów przypada na Półwysep Iberyjski. Wymieniają wśród nich Pararhabdodon i Koutalisaurus. Z Europy pochodzi także Tethyshadros. Kolejne znaleziska wyszły na światło dzienne dzięki wykopaliskom w 5 miejscach zwanych Blasi, w Arén, w Huesca na terenie Hiszpanii w Pirenejach. Kolejne szczątki, opisane przez wspomnianego już Peredę-Superbiolę w 2009, znaleziono w miejscu nazywanym Blasi 3. Ochrzczono je mianem Arenysaurus i uznano za bazalnego przedstawiciela Lambeosaurinae. Natomiast w Blasi 5 znaleziono szczątki dinozaura kaczodziobego bardziej pasujące do podrodziny hadrozaurów płaskogłowych, których dotychczas w Europie nie znajdywano. Wyniki badań na ten temat zostały opublikowane przez Cruzado-Caballero i współpracowników w 2010. Odkrycia te nie wyczerpały jednak potencjału wynikającego ze znalezisk dokonanych w Blasi.