Papirus 22 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie zwoju. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragment Ewangelii Jana.
Opis Zachowały się jedynie fragmenty kodeksu z tekstem Ewangelii Jana 15,25-16,2.21-32. Tekst pisany jest uncjałą. Nomina sacra pisane są skrótami, nie stosuje punktacjiB. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrynchus Papyri X (London 1914), p. 14..
Po drugiej stronie rękopisu znajduje się czysta, niezapisana stronaPhilip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, p. 109.. Jest jednym z czterech rękopisów papirusowych NT pisanych w formie zwoju (pozostałe to: , , ) i jednym, który nie posiada tekstu po drugiej stronie zwoju. Pozostałe trzy zwoje służyły przedtem jako rękopisy innych dzieł literackich i są tzw. opistografami (zapisanymi po stronie zewnętrznej)Kurt Aland, and Barbara Aland, The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism, trans. Erroll F. Rhodes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, 1995, s.