Dodatkowym, niekorzystnym czynnikiem był fakt, że wbrew wcześniejszym obietnicom McMahon nie wyodrębnił kulturystyki jako samodzielnej dyscypliny w swoim wrestlingowym imperium i "starty" jego kulturystów miały charakter pseudosportowego show (podobnie jak wrestling), bardzo krytykowanego przez fanów kulturystyki i branżową prasę. Niektórzy krytycy pierwsze mistrzostwa WBF zorganizowane w 1991 roku określili po prostu mianem "cyrku". Każdy z zawodników otrzymał podobnie jak w wrestlingu, swój pseudonim i na scenę wychodził w odpowiednim do niego przebraniu.
WBF upadło po niespełna dwóch latach istnienia, głównie z powodu braku zawodników, którzy woleli pozostać w IFBB oraz niewywiązywania się władz federacji z wcześniejszych obietnic. 15 lipca 1992 Vince McMahon powiadomił oficjalnie braci Weiderów – założycieli i szefów IFBB – o zaprzestaniu działalności WBF. Większość "banitów" powróciła później w szeregi IFBB, zezwolono im na starty. Dziś można napotkać opinię, że WBF zniszczył również sam Vince McMahon wprowadzając w 1992 roku dla kulturystów swojej federacji drakońskie testy antydopingowe. Miał on działać pod presją ciągłych oskarżeń, również urzędów federalnych, o niekontrolowane zażywanie sterydów przez zawodników jego federacji (WWE i WBF).