Portki - płócienne spodnie samodziałowe najczęściej w cienkie, czerwone lub różowe paski, wpuszczano w wysokie buty z cholewami i lekko wywijano. Buty wykonane były z miękkiej, wołowej skóry, farbowanej na kolor czarny lub czerwony i podbijano podkówkami. Ważnym elementem stroju był pas. Krakowiacy nosili ich dwa rodzaje: trzos i pas z brzękadłami. Pierwszym był szeroki pas z podwójnej skóry, zdobiony tłoczeniami i ażurami na kolorowych podkładkach. Natomiast pas z brzękadłami był węższy biały, nabijany mosiężnymi gwoździkami z przywieszonymi z boku (na 1–3 rzemieniach) blaszkami w postaci kółek oraz nożykiem i sakiewką na pieniądze, krzesiwo, hubę i krzemień z przodu. Po zapięciu jego końcówka luźno zwisała ku dołowi.
Krakowiacy zachodni nosili trzy rodzaje nakryć głowy. Najstarszym był wysoki kapelusz z czarnego filcu o małym rondzie zwany celendrem lub żelaźniakiem. Innym nakryciem głowy była magierka tyniecka – wełniana czapka robiona na drutach. Jednak najważniejszym rodzajem nakrycia głowy była czerwona rogatywka, z czarnym, barankowym otokiem, zwana krakuską. Kawalerowie mocowali do niej pęk długich, pawich piór ozdobionych kolorowymi wstążkami opadającymi na ramię.