Kleopatro do dzieła (Carry On Cleo) – brytyjska komedia filmowa w reżyserii Geralda Thomasa z 1964 roku. Powstała jako dziesiąty film z cyklu Cała naprzód i zarazem drugi spośród nich zrealizowany w kolorze. Stanowi parodię popularnego wówczas monumentalnego kina historycznego rodem z Hollywood.
Fabuła Film jest luźno oparty na znanych wydarzeniach i postaciach z historii starożytnego Rzymu i starożytnego Egiptu, przy czym zgodność z faktami historycznymi nie była dla twórców zbyt ważna, do czego przyznają się na otwierającej film, żartobliwej planszy.
Juliusz Cezar powraca do Rzymu po trzyletniej nieobecności, w trakcie której podbił Galię, Iberię, Germanię i Brytanię. Jego wiernym druhem i zarazem faktycznym dowódcą wojska był podczas tej wyprawy Marek Antoniusz. W stolicy imperium zastaje wzburzenie na ulicach, Senat knujący przeciw niemu z inspiracji Brutusa, a w pałacu chorobliwie zazdrosną żonę i gderliwego teścia. Do Cezara docierają niepokojące wieści z Egiptu, gdzie toczy się walka o władzę między Ptolemeuszem a Kleopatrą. Wysyła tam Marka Antoniusza z misją poparcia Ptolemeusza i zmuszenia Kleopatry do abdykacji. Ponętna egipska królowa bez trudu uwodzi jednak rzymskiego generała i w efekcie to Ptolemeusz ginie, a ona zachowuje władzę.