Wolfhart Pannenberg (ur. 2 października 1928 w Szczecinie, zm. 4 września 2014 w Monachium) – niemiecki teolog luterański i filozof religii.
Jego refleksja koncentrowała się na takich zagadnieniach jak objawienie Boga w historii czy wiarygodność chrześcijaństwa we współczesnym świecie. Stał na stanowisku, że chrześcijaństwo musi być otwarte na dialog z filozofią i nauką, dlatego krytykuje dokonane przez teologię dialektyczną i egzystencjalną odrzucenie teologii naturalnej i oddzielenie objawienia od historii.
Życiorys Urodził się w obojętnej religijnie rodzinie urzędniczej. Został ochrzczony w Kościele luterańskim, jednak jako dziecko nie uczestniczył w życiu religijnym. Podczas wojny, w odróżnieniu od wielu kolegów z klasy, uniknął śmierci na froncie wschodnim i dostał się do brytyjskiej niewoli.
Jak wyznał, 6 stycznia 1945 na widok zachodzącego słońca doznał niezwykłego doświadczenia duchowego. By je zrozumieć, zaczął studiować dzieła wybitnych filozofów i teologów. Wpływ na niego miał również jego nauczyciel literatury z ostatnich lat szkoły średniej, który podczas rządów nazistów był członkiem Kościoła Wyznającego. W wyniku poszukiwań doszedł do przekonania o prawdziwości wiary chrześcijańskiej.