Od 1877 redaktor "Przeglądu lekarskiego". W 1892 zmienił nazwisko na Halban. Postępująca choroba zmusiła go w 1895 do rezygnacji z obowiązków nauczycielskich, a w rok później Blumenstok-Halban przechodzi w stan spoczynku. Był członkiem nadzwyczajnym Akademii Umiejętności, członkiem honorowym i prezesem krakowskiego Towarzystwa Lekarskiego, członkiem Towarzystwa Lekarzy Polskich w Paryżu, Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, Towarzystwa oftalmologicznego w Heidelbergu.
Był członkiem Rady miasta Krakowa. Kawaler Orderu Korony Żelaznej III klasyKronika. Dr Leon Halban Czas 1897 nr 49 z 2 marca s. 2. Na krótko przed śmiercią (1896) otrzymał szlachectwo I stopnia, z tytułem „Edler”. Autor ponad 100 prac naukowych.
Miał córkę i dwóch synów.
Pochowany na cmentarzu Rakowickim w KrakowieKronika. Pogrzeb śp. Dra Leona Halbana Czas 1897 nr 50 (dodatek ) z 3 marca s. 1.
Przypisy
Bibliografia Grażyna Herczyńska. Leon Halban (1838–1897). Postępy Psychiatrii i Neurologii 9 supl. 4 (12), ss. 2-5, 2000 Baran E. Sylwetki polskich medyków sądowych. Leon Blumenstok-Halban. Archiwum Medycyny Sądowej i Kryminologii 48, ss.