Sałman Bietyrowicz Radujew (ur. 13 lutego 1967 w Gudermesie, zm. 14 grudnia 2002 w Solikamsku) – polityk i wojskowy czeczeński.
Dzieciństwo i młodość Urodził się w Gudermesie, we wschodniej Czeczenii. W początkach lat 80. był aktywny działaczem Komsomołu i jednym z przywódców tej organizacji w Czeczeńsko-Inguskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republice Radzieckiej. W 1983 ukończył szkołę średnią w Gudermesie, a następnie pracował w młodzieżowej brygadzie budowlanej. W 1985 rozpoczął dwuletnią służbę w armii, jako inżynier w oddziale rakietowych pocisków balistycznych, stacjonującym na Białorusi. W tym czasie został członkiem KPZR. Po demobilizacji, w 1987 podjął studia ekonomiczne i pracował w przemyśle budowlanym.
W służbie Czeczenii Spowinowacony z Dżocharem Dudajewem (jego żona była córką kuzyna Dudajewa), po ogłoszeniu niepodległości przez Czeczenię został mianowany prefektem Gudermesu. W 1994, kiedy wybuchła I wojna czeczeńska, Radujew został jednym z komendantów polowych i wziął udział w bitwie o Grozny. W marcu 1995 został ranny, w czasie nieudanej próby porwania go przez rosyjskie siły specjalne. Cztery miesiące później dowodził w zwycięskiej bitwie z oddziałami rosyjskimi, choć atak rosyjskich helikopterów zdziesiątkował podległe mu oddziały. Wkrótce po bitwie dokonano pierwszego zamachu na życie Radujewa.