W grudniu 2001 Radujew został skazany na karę dożywotniego więzienia, a Sąd Najwyższy Federacji Rosyjskiej zatwierdził wyrok w apelacji.

W grudniu 2002 Radujew zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach na terenie kolonii karnej Biały Łabędź w Solikamsku i został pochowany na miejskim cmentarzu w Solikamsku. Oficjalnie podanym powodem jego śmierci był krwotok wewnętrzny. Ciała nie wydano rodzinie, władze rosyjskie nie zgodziły się na dochodzenie w sprawie okoliczności śmierci Radujewa. Krewni Radujewa nie zgadzali się z wersją rosyjską, tym bardziej, że kilka dni przed śmiercią Radujew był przesłuchiwany w sprawie Ahmeda Zakajewa i jego stan zdrowia tak gwałtownie się pogorszył, że niezbędna była hospitalizacjaTajemnicza śmierć Radujewa.

W życiu prywatnym Radujew był dwukrotnie żonaty (przeżyła go druga żona Lida), miał dwóch synów (Dżochar i Sałman).

Opinie o Radujewie Paul Murphy w swojej książce o czeczeńskich dowódcach przytacza opinię Machmuta Gierajewa, przewodniczącego Akademii Nauk Wojskowych w MoskwiePaul J. Murphy, op.cit., s.159:

Przypisy

Linki zewnętrzne Biogram (ros.) Artykuł BBC o zatrzymaniu Radujewa Artykuł BBC o śmierci Radujewa Okoliczności śmierci

Kategoria:Czeczeńscy politycy Kategoria:Czeczeńscy wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1967 Kategoria:Więźniowie kolonii karnych w Rosji Kategoria:Więźniowie Lefortowa Kategoria:Zmarli w 2002 Kategoria:Uczestnicy I wojny czeczeńskiej