à ã Ẵ ẵ Ẽ ẽ Ẫ ẫ Ḛ ḛ Ễ ễ G̃ g̃ Ỗ ỗ Ĩ ĩ Ṍ ṍ Ḭ ḭ Ȭ ȭ J̃ j̃ Ṏ ṏ L̃ l̃ Ỡ ỡ Ɫ ɫ Ṹ ṹ M̃ m̃ Ų̃ ų̃ Ñ ñ Ữ ữ Õ õ P̃ p̃ R̃ r̃ Ũ ũ Ṵ ṵ Ṽ ṽ Ỹ ỹ
Tylda (, ) – znak pisarski w formie wężyka ( ~ ), zwany również falą lub wężykiemRobert Bringhurst, Elementarz stylu w typografii, Design Plus, wyd. I, Kraków 2007.. W średniowieczu pierwotnie zapisywano znak w formie wężyka nad literą poprzedzającą skrócony fragment wyrazu w celu zaznaczania abrewiacji. Później znak ten zyskał status znaku diakrytycznego umieszczanego nad spółgłoskami lub samogłoskami, by w końcu przekształcić się w samodzielny znak pisarski w formie wężyka ( ~ ).
Obecnie najczęściej spotykane są dwie formy tyldy: Nazwa Znak Unicode Kod HTML Opis tylda ascii ~ U+007E ~ lub ~ znak pisarski zwany asciitilde leżący w połowie wysokości pola znaku, na linii średniej/środkowej pisma. tylda górna ˜ U+02DC ˜ lub ˜ lub ˜ znak diakrytyczny zwany tilde leżący w górnej połowie pola znaku, mniej więcej na linii wydłużeń górnych pisma.