W Polsce pasyn lucylla to gatunek wyspowy. Znany jest z pojedynczych znalezisk z południowo-wschodnich dzielnic. Wykazywany z południowej części Podkarpacia. (m.in. do 1995 roku był notowany w Magurskim Parku Narodowym, w późniejszych badaniach nie znaleziony), Kotliny Sandomierskiej, Puszczy Solskiej i Roztocza. Najdalej na północ stwierdzony jest na Wyżynie Kieleckiej koło Starachowic.
Cechy Imago thumb|left|Pasyn lucylla – od góry samica, samiec i spód skrzydeł Wierzchnia strona skrzydeł motyla jest czarnobrunatna z białym rysunkiem. Przy zewnętrznym brzegu skrzydeł niekiedy widać białe zewnętrzne kreski. Biały rysunek to przeważająca biała smuga (zwana przepaską środkową) ciągnąca się wzdłuż tylnego i do połowy przedniego skrzydła, oddzielona w rzędzie od siebie dużymi białymi plamkami. Przy brzegu skrzydła widoczny jest niekompletny rząd białych plamek. Na przednich skrzydłach w komórce środkowej występują niewielkie białe plamki. Spód skrzydeł jasnobrunatny z białym rysunkiem, którego elementy są jak gdyby odbiciem rysunku z wierzchniej strony skrzydeł. Rozpiętość skrzydeł waha się pomiędzy 44–54 mm.