thumb|Mogiła Wasilija Golicyna w ruinach monastyru Krasnogorskiego Wasilij Wasiljewicz Golicyn (ros. Васи́лий Васи́льевич Голи́цын, ur. 1643, zm. ) – książę rosyjski, dygnitarz państwowy, dyplomata i dowódca wojskowy, w okresie regencji Zofii Aleksiejewny (1682–1689) faktyczny rządca Rosji.
Życiorys Pochodził ze starego bojarskiego rodu. Najmłodszy z trzech synów bojara ks. Wasilija Golicyna. W rodzinnym domu, głównie dzięki staraniom matki, otrzymał klasyczne wykształcenie oparte na grece i łacinie, znał języki obce, w tym również język polski. Służbę dworską rozpoczął w wieku 15 lat za panowania cara Aleksego Michajłowicza (1645–1676). Jego prawdziwie wielka kariera rozpoczęła się w okresie rządów cara Fiodora III, kiedy to w uznaniu zasług na polu dyplomatycznym i wojskowym został bojarem (1676), stanął na czele prikazów: puszkarskiego i sądowniczego oraz otrzymał olbrzymie nadania ziemskie. Kiedy władza w Rosji przeszła w ręce regentki Zofii, jako jej oddany stronnik i wieloletni faworyt stał się pierwszą osobą w państwie, otrzymał tytuł nadwornego wojewody (1682) i „strażnika wielkiej pieczęci carskiej i spraw poselskich, najbliższego bojara i namiestnika nowogrodzkiego” (1683). Otrzymał w zarząd kilka prikazów, w tym najważniejsze: sądowniczy, cudzoziemski i poselski.