Daniel Bernoulli (ur. 8 lutego 1700 w Groningen, zm. 17 marca 1782 w Bazylei) – szwajcarski matematyk i fizyk, członek zagraniczny Akademii Stanisława w Nancy od 1755 rokuMałgorzata Durbas, Akademia Stanisława w Nancy (1750–1766), Kraków 2013, s. 385..
Życiorys Był profesorem matematyki w Petersburgu od 1725 roku oraz profesorem anatomii i botaniki uniwersytetu w Bazylei od 1733. Katedrę fizyki tamże objął dopiero w 1750 roku. Twórca podwalin mechaniki statystycznej (kinetyczno-molekularna teoria gazów). Obszarem jego zainteresowań były także medycyna i fizjologia. Jako matematyk zajmował się rachunkiem prawdopodobieństwa, równaniami różniczkowymi i metodami przybliżonymi rozwiązywania równań. W pracach z hydrodynamiki oraz teorii gazów stosował funkcje wykładnicze związane z liczbą e, przy opisie ruchu płynów i modeli kinetyczno-molekularnych. W późniejszych pracach z ekonomii matematycznej wykorzystywał je również w analizie problemu użyteczności. Liczbę e wprowadził w nowoczesnej notacji Leonhard Euler, który rozwinął jej teorię i własnościhttps://www.britannica.com/science/e-mathematicshttps://mathshistory.st-andrews.ac.uk/HistTopics/e/. Jako fizyk rozwiązał problem struny drgającej i podał równanie ruchu stacjonarnego cieczy idealnej zwane równaniem Bernoulliego.