Okres powojenny Po 1945 roku w gmachu umieszczono Szkołę ZawodowąMichalski Stanisław red. Bydgoszcz wczoraj i dziś 1945–1980. Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa-Poznań 1988. ., zaś w latach 50. XX w. stopniowo przekazano budynek rozwijającemu się w Bydgoszczy szkolnictwu wyższemu. W 1952 r. w budynku udostępniono cztery sale wykładowe dla potrzeb powołanej w 1951 r. Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w BydgoszczyPoczątkowo uczelnia posiadała dwa wydziały: Mechaniczny w Bydgoszczy oraz Chemiczny w Bydgoszczy i Mątwach k. Inowrocławia; Wydział Mechaniczny i rektorat mieściły się przy ul. Zygmunta Augusta 20, w pomieszczeniach udostępnionych w godzinach popołudniowych przez Technikum Mechaniczno-Elektryczne nr 2.. W 1954 r. na potrzeby naukowo-dydaktyczne uczelni przekazano cały budynek.
W 1959 r. władze uczelni oraz władze Bydgoszczy podjęły starania o przekształcenie uczelni w Wyższą Szkołę Inżynierską, przeznaczając na jej rzecz najpierw obszar przy ul. Kordeckiego (wówczas Olszewskiego) 18–20, a w dalszym etapie przy ul. Św. Trójcy (wówczas Świerczewskiego) i Kruszwickiej. Na tym terenie do 1962 r.