250px|right|thumb|Induktor Ruhmkorffa 250px|right|thumb|Nagrobek Heinricha Daniela Ruhmkorffa na cmentarzu Montparnasse w Paryżu
Heinrich Daniel Ruhmkorff (Rühmkorff) (ur. 15 stycznia 1803 w Hanowerze, zm. 20 grudnia 1877 w Paryżu) – niemiecki mechanik, konstruktor przyrządów elektrotechnicznych, który skomercjalizował cewkę indukcyjną często określaną mianem cewki Ruhmkorffa.
Życiorys Ruhmkorff urodził się w Hanowerze a zmienił „ü” na „u” w swoim nazwisku kiedy wyjechał za granicę – po praktykach u niemieckiego mechanika przeniósł się do Anglii. Biografie twierdzą, że pracował z wynalazcą Josephem Bramah, lecz jest to mało prawdopodobne gdyż Bramah zmarł w roku 1814. Mógł za to pracować dla firmy Bramaha. W 1839 roku założył warsztat w Paryżu, gdzie zyskał reputację dzięki wysokiej jakości wytwarzanej aparatury elektrycznej.
Chociaż Ruhmkorffowi często przypisuje się wynalezienie cewki indukcyjnej, w rzeczywistości została ona wymyślona przez Nicholasa Callana w 1836 roku. Pierwsza cewka Ruhmkorffa, którą opatentował w roku 1851, wykorzystywała długie uzwojenia z drutu miedzianego, aby osiągnąć iskrę o długości około 2 cali (50 mm).