W okresie międzywojennym uczono następujących przedmiotów: religii, języka polskiego, języka niemieckiego, rachunków z geometrią, przyrody, fizyki, chemii, geografii, historii, rysunków, robót ręcznych, śpiewu i ćwiczeń cielesnych. Od 1926 r. nazwa placówki brzmiała: Publiczna Szkoła Powszechna stopnia trzeciego im J.H. Dąbrowskiego nr XI w Bydgoszczy. Pełny rozkwit szkoła osiągnęła w latach 30. XX w.
Okres okupacji W okresie okupacji hitlerowskiej w budynku mieściła się niemiecka szkoła powszechna męska dla młodzieży polskiej i „Polaków zniemczonych”. Szkoła miała wychowywać młodzież w duchu nazistowskiego militaryzmu. W piwnicach mieścił się magazyn wyposażenia obrony przeciwlotniczej. Pod koniec II wojny światowej w budynku umieszczono wojskową izbę szpitalną.
Okres powojenny W lutym 1945 r. rozpoczęto zajęcia w polskiej szkole podstawowej. Początkowo uczyło się w niej 600 uczniów po kierownictwem 16 nauczycieli. W 1946 r., po zmianie numeracji szkół, placówka otrzymała numer 11. 29 października 1986 r. odsłonięto tablicę pamiątkową poświęcona Sewerynowi Sobeckiemu, nauczycielowi szkoły zamordowanemu przez hitlerowców w Dolinie Śmierci. W 1996 r. szkoła objęła patronat nad obeliskiem ku czci gen. Dąbrowskiego, odsłoniętym w parku na Wzgórzu Dąbrowskiego. W 1999 r.