Domentijan (ur. ok. 1210, zm. po 1264) – serbski biograf i mnich, autor Żywota św. Sawy i Żywota św. Symeona.
Domentijan uważał siebie za ostatniego ucznia świętego Sawy. Nieliczne informacje o jego życiu można zaczerpnąć z jego dzieł i jedynego świadectwa współczesnego mu. Wynika z nich, że większą część życia spędził w założonej przez św. Sawę pustelni Karejskiej i w Chilandarze na górze Athos. Zajmował wysokie stanowiska w hierarchii zakonnej, posiadał rozległą wiedzę teologiczną i dużą kulturę literacką. Na prośbę króla Stefana Urosza I napisał Żywot świętego Sawy (Žitije svetoga Save, powstały w 1243 lub 1254) i Żywot św. Symeona (Žitije svetoga Simeona, 1263–1264). W drugim utworze wykorzystał w znacznym stopniu Żywot św. Symeona pióra świętego Sawy.
Pisarstwo Domentijana wyrastające z mistycznej atmosfery monastycyzmu atońskiego przeznaczone było dla elitarnego odbiorcy dworskiego. Jego styl jest ciężki, pełen aluzji i zapożyczeń literackich, metafor, symboli i alegorii. Tok narracji raz po raz przerywają ustępy liryczne. Arcydziełem Domentijana jest Żywot św. Sawy, który czyni biskupa Sawę pierwszym świętym panteonu serbskiego. Utwór pełen słownego przepychu, utrzymany w najwyższych tonach retorycznego rejestru, stanowi raczej poetycką adorację niż opowiadanie o losach świętego.