Klasyczna wielka płyta była jednolicie płaska i niewielkie uszkodzenia brzegów powodowały trudne do uzupełnienia szczeliny. Późniejsze wersje płyt miały już profilowane krawędzie, a warstwa elewacyjna ścian zewnętrznych otrzymała zróżnicowaną fakturę.
Większość systemów wielkopłytowych używanych do budowy bloków w czasach PRL miała jedną wysokość pomieszczeń mieszkalnych równą 250 cm, a więc znacznie niższą niż w przedwojennych blokach mieszkalnych, kamienicach i w budownictwie domów jednorodzinnychUkład konstrukcyjny systemu W-70 (Wk-70) http://www.relaiscdo.eu/budownictwo/systemy-w-70-i-wk-70-cz-1.Warszawa ul. Wittiga 3 Mieszkanie dwupokojowe z loggią 46.5 m², wielka płyta z 1984 r. https://wedoestates.pl/nieruchomosci/mieszkanie-2-pokojowe-park-picassa-metro-12-min/.. Często podawana w źródłach wysokość kondygnacji równa 280 cm jest wartością brutto, czyli z uwzględnieniem grubości prefabrykowanego stropu.