Zmarł w 1940 roku.
Dorobek naukowy W 1918 roku wspólnie z nauczycielem Shūzō Kure opublikował ósme wydanie podręcznika psychiatrii. Był autorem licznych artykułów w języku japońskim i angielskim. Propagował humanitarne traktowanie chorych i uważany jest za jednego z pionierów japońskiej psychiatrii.
Wprowadził do japońskiej psychiatrii koncepcje Eugena Bleulera i termin schizofrenii, przetłumaczony przez Ishidę jako bunretsu-byō (lub pełna nazwa: seishin-bunretsu-byō), aczkolwiek miał zastrzeżenia do wprowadzonej przez Bleulera zmiany nazwy choroby i w swoich pracach stosował Kraepelinowski termin dementia praecox. Począwszy od lat 40. japońscy psychiatrzy zaczęli szeroko stosować nazwę bunretsubyo i obecnie jest to powszechnie przyjęte w Japonii określenie schizofrenii.
W książce z 1917 roku omawiał, jako jeden z pierwszych w Japonii, zagadnienia hipnotyzmu i teorię psychoanalizy Freuda. Popularyzował też ideę higieny psychicznej Adolfa Meyera.